Eş Ruhumun Popo Zamanı

İnsan bir anda durup dururken hiç bir süper kabiliyeti yok iken kendi kendinin 10 sene sonrasını görebilir mi dersen cevap veriyorum görebilirmiş.
Bunu az önce nişanlım yan koltukta maç izlerken ben de tül ütülerken fark ettim. Bunu takip eden yarım saat sonrasında beraber tül astık ve adam koltukta uyuya kaldı. Kalkıp ütü masasını kaldırdım, televizyonu kapattım ve üzerini örttüm.

Az sonra ‘hadi canım kalk yerine yat dicem. Ne kadar klişe geliyor kulağa öyle değil mi? Değil işte hacut gerçekten sevdiğin zaman o klişelerin verdiği huzur içini buz gibi bir kış gecesi sımsıcak edebiliyor. Dışarıda kar yağarken senin içinde huzurun sıcaklığı bilgisayar başında uyuklarken gözünü açıp baktığında ‘o’ insanın dokunabileceğin mesafede en savunmasız halinde nefes alıp verişleri bile hayatın anlamını aramaktan vazgeçirebiliyor insanı. Öyle zamanlar yaşadım, öyle tokatlar yedim ki hayattan herkes kadar, senin gibi, sokaktaki Ayşe gibi ama farkındayım her gün şükür ediyorum birçoğundan şanslı oluşuma.

Şanslıyım çünkü param olmasa da huzurum var. Huzurum ‘o’ olmasaydı olmazdı. Aşk ve eş ruh hikâyelerine koca götümle gülerken aksini bana ispatlayan adam olmasaydı bugün bu yazıyı belki de yazmazdım bile. Şimdi bana ne arkadaş mecbur muyum ben senin aşk hayatını okumaya diyor olabilirsin ki inan bu da benim hiç bir tarafımda olmaz. Demek istediğim kısaca artık sonsuzluğa inanmak istiyorum ruhların gerçekten hiç ölmediğine çünkü ben vakti gelip bedenimi terk ettiğimde dahi sonsuzluğu yaşamak istediğim ruhu buldum.
İşte hayat bu kadar basit.

Yazar: DepresifModanna

1985 yılının mayıs ayında türk kadın profiline tepki olarak doğdum, gururluyum.

1 thought on “Eş Ruhumun Popo Zamanı

    Mehmet Emre Baş

    (19 Şubat 2012 - 13:36)

    Alemsin valla. 🙂 Cepten okudum bu yazını. Huzurun bir kısmı paradır bu doğru ama paranın tamamı huzurla dolu değil.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir