Hayatı Gerektiği Kadar Yaşamak Lazım

Hayatın her alanında şimdiye kadar umutsuz bakanlara bu yazım;
Diğerlerinden farklı olarak eğlenebileceğinizi sanmıyorum okurken. Kendimi bildim bileli pozitif bir insan olmayı beceremedim ben. Hep hayallar kurdum yinede hayal kırıklıkları kaldı geriye . Ellerim paramparça oldu kırıklarlan geri kalanlar yüzünden. Hepsi de teker teker iz bıraktı biliyor musun? Acıttı evet acıtmadı diyemem . Geçti gitti de aynı zamanda. Herşeye ilaç olan zaman hafif yaralarımıda derin yaşananları da alıp götürdü beraberinde ama kader onları asla unutmamam için birer iz bıraktı her yaşanın ardından kalbime. İzler görünmeyen yerlerimde baktıklarında insanlar göremesin diye. ne zaman içime, kendime doğru bir yolculuğa çıksam karşılaşıyorum her biriyle bazen ufak bir sızı bazen yüzümde acı bir tebessümle. Bazen yaşayabileceklerimi tartıyorum bazen de büyük mucizelere kapımı açıyorumç. Geniş bir hayal gücüm var bu da bana umutsuz olduğum her an yeniden hayal kurabilmeyi sağlıyor. Çocukluğumdan beri zihnimde taşımayı becerebildiğim en güzel özelliğim bu benim. Olmaz, olmayacak, bitti işte diye düşüdüğüm her an gerçekleşeceğine inanmasamda hayal kurabiliyorum ben. Ve kendimle kalabildiğim o ender zamanlarda yaşamak istediğim hayatı yaşıyorum doya sıya. Her hikayemde başrol benim .Senaryolar değişse de mutlu sonla bitiyor hikayelerim Adı üzerinde hayal işte sen kötü biten hayal gördün mü? Hayatın düpe düz kendisini yansıtmasada salt mutluluğu yaşamanı sağlayabilir işte geçici bir süre sana.
İsyan da ettim çoğu zaman sahip olamadıklarıma . O anların çoğunda sahip olduğum güzelliklerden aldı elimden kader.Böyle böyle öğrendim olmayanlara isyan etmeyi değil olanlara şükretmeyi. Hayat sen ne kadar kötü bir öğrenci olsan da asla vazgeçmeyen sabırlı bir öğretmen edasıyla öğretiyor sana yaşadığın her saniye. Asla vazgeçmiyor senden. Senin kendinden vazgeçtiğin anlarda dahi. Allah biliyor ya kaç defa vazgeçtim kendimden. Olmayacak artık dedim bitti buraya kadar . Daha fazla savaşamıyorum . Yoruldum hep KAYBETMEKTEN. Sonra hayat karşıma bir yol çıkardı nefes aldığın sürece umut var demekt,ir dercesine. İnsan önüne gelen fırsatları göremez çoğu zaman. Gelmeyenlere hayıflanmaktan. Oysa gelmemesinin mutlaka bir sebebi var İlahi düzende bunu kabul edip devam etmeye çalışırsan yoluna inan daha kolay olucak yaşamak sana , bana ve ona.
Boşvermişliği sevmiyor hayat, kendisiyle dalga geçilmesini de ama aynı oranda fazla ciddiye alınmasından da hoşlanmıyor işte . Hepimizin zaman zaman sahip olduğu dengesiz bir sevgili gibi. İdare etmesini bilmen gerek. Gerektiği kadar yaşayarak becerebileceğini umuyorum bunu. Acıyı da, sevincide umudu da umutsuzluğuda hayatı kısaca gerektiği kadar yaşayarak..

Yazar: DepresifModanna

1985 yılının mayıs ayında türk kadın profiline tepki olarak doğdum, gururluyum.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir