Hayattan Geri Kalanlar

Bir insan düşünelim. Ömrü boyunca çalışmış, didinmiş, bir yerlere gelmeyi hedeflemiş. Çalışmış, çabalamış, depelenmiş.
Bir zaman sonra evlenmiş, çocukları olmuş. Ardından başlamış hastalıklar, masraflar vs vs. Ama o insan yılmamış yıkılmamış.
Sonra bir insanın yaşamı gelmiş gözünün önüne dikilmiş. Demiş ki 1bak arkadaş bir insanın yaşamı budur” demiş ve anlatmaya başlamış.
 
Doğarsın; Annen baban senin masraflarını karşılamaya çalışır. 18 yaşına gelene kadar sana bakarlar.
18 yaşını geçtikten sonra ise senin için hayat yeni başlar. Çalışmak ve hayatını idame ettirmek zorunda kalırsın. Ama biliriz ki bu bizim için bir zorunluluktur.

Sonra gazete okumaya başlarsın gözlerin hep 3. sayfa haberlerine takılır, cinnet geçirenler, borç sıkıntısı yaşayanlar, çocuğu hasta olanlar. Bunları gördükçe hayattan soğarsın. Ama yılmazsın.

Zaman çabuk geçer Askere gider ve gelirsin. Artık ebevynlerin seni başgöz etmek için görücüye çıkarlar.  Sen istemezsin çünkü askere gitmeden bulmuşsundur kendine bir hanım kızı 🙂

Sonra kızın ailesi vermez sana evin yok, işin yok diye. Ama gel gelelim seviyorsundur, kaçırırsın kızı ebeveynlerinden.

Zaman su gibi geçmişdir birde bakmışsın yaş 30’a dayanmış, ben geldim diyor.

Çocukların olur, kayınvalidenle kayınpederinle barışırsın.

Ama bu sefer tüm sıkıntılar bitmiş derken işlerin yerli yerinde gitmez, borca batarsın.

Uyuyamazsın. Düşünürsün ne olacak diye. Ama tarih tekerrürden ibarettir aslında. Senin babanda aynı zorlukları yaşamıştı. Sende aynısın onunla. Çünkü cansın babanın canından.

Yaş 40 olmuştur. Çocuğun askerlik çağına gelmiştir ve senin geçtiğin aşamalardan geçmeye başlar.

Ve Gün gelir sen bu koşuşturma içinde kendine zaman ayırmayı unutmuşsundur. Tüm derdin ve sorunun sana hayatını, yaşamak istediklerini unutmuştur.

Ve Gün gelir gözlerini o derin sonsuzluğa kapatıp arkana baktığında elinde kalan hiçbirşey olmadığını farkettiğinde ben boşa mı çabaladıp acaba diye düşünmeden edemezsin kendini.

Hayattan elimizde kalanların fazla olmasını istiyor ve diliyorsan plan ve programlı yaşamakta yarar vardır.

Unutmayın ki ÇARESİZSENİZ ÇARE SİZSİNİZ.

Selam ve Dua İle.

Yazar: Ahmet EYİLİK

Ey TÜRK Evladı Bizden sonra siz sahip çıkacaksınız vatana Son borcunu ödemiş olursun atana Bir damla KAN düşerse Elindeki kınana Şehadet senindir yer ve gök şahidin Yürüdüğün toprak, Yoludur peygamberin

2 thoughts on “Hayattan Geri Kalanlar

    Mehmet Emre Baş

    (25 Mart 2012 - 12:18)

    Güzel bir örnekleme olmuş. Hayat geldi geçiyor ve bir düzen içinde devam ediyor. Emeklilikten sonra yaşa diyorlar sana yaşa yaşayabilirsen.

    Ahmet EYİLİK

    (11 Nisan 2012 - 23:38)

    İngiliz – Fransız olsan hadi neyse ama gel gelelim TÜRK’sün.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir