Dost İşte

Yaşamın,yaşadıklarının yükünden, İnsanların zehir misali sözlerinden, Sahte yüzlerinden sıkılınca, Dalarsın kendi dünyana. Düşünürsün,efkarın boylu boyunca karşında. Kendi kendine: “Beni ben oldugum için, Çıkarsız,saf duygularla sevip, Yüreğinde bana yer verecek, Beni anlayacak bir kişi… “Yok mu” diye içlenip, Bu da benim kaderim der, Sineye çekersin ya. İçinde taşkın denizler köpürür, Sen susarsın hani. Susma, atma içine! […]