Tesadüflere İnan (Mini Öykü)

04.05.2012 tarihinde Genel kategorisine eklenmiş, Kişi Okumuş ve 0 Yorum Yapılmış.

Etrafın gürültüsünü dışarı kovmuş, sanki hiçkimse’nin yaşamadığı bir andaydık. Sadece bir ben vardım, bir de o. Kelimenin tam anlamıyla şaşkındık, bir birbirimize bakıyor, bir kafamızı eğip önümüze bakıyorduk. Konuşamıyorduk ikimizde. Fakat; yüzlerimiz ikimizin de beslediği duyguları dışarı vuruyordu. Sıkılmış, yorulmuş, aynılaşmıştık ve değişiklik arıyorduk.

Konuşmak için defalarca ağzımı aralasam da kelimeler yok olmuştu, insanlığın elinden konuşma yetisi alınmıştı. Edilecek bir söz büyüyü bozacaktı sanki. Bir an kafamı eğip, alyansıma baktım ve tekrar ona kaldırdım kafamı. Elini yavaşça kaldırıp alyansını gösterdi bana. O an, üzerimden ağır mı ağır bir duygu kitlesi kalktı. Ağız çevremdeki kaslar istem dışı gerildi, gülümsedim. Aynı şekilde karşılık verdi neyse ki.

Yavaşça kalkıp yanına doğru yürümeye başladım başlamasına da…Attığım her adımda gözlerimi sıkıca kapatıp açıyor, bir hayalin, serabın içinde olup olmadığımı anlamaya çalışıyordum. Onun yanına geldiğimde garip bir ikilemde kaldım. Kokusu hayal olamayacak kadar güzel, yaşanamayacak kadar muhteşemdi. Ağzımı birkaç kez aralayıp, kelimeleri dışarıya ittirdim büyük bir kuvvetle. ”Merhaba” dedim, gülümsedi ve ”nasılsın?” diye karşılık verdi. Ben bir adım atıyor, o ikinci adımla karşılık veriyordu, harikuladeydi.

Belli bir zaman geçtikten sonra, birisini beklemediğini anladım. Fakat yüzüğü… Bunları yüzüğüne bakarak düşünüyordum. ”Evli misin?” dedi bana, ”evet”dedim”ya sen?”, ”evet.”dedi”çok seviyorum”.”Şahane birşey, ben de çok seviyorum. Fakat, suratını ilk gördüğümde mutsuz bir haldeydin.”,”Şey…Evet.”,”Daha sakin bir yere gitmeye ne dersin?”dedim, kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Kulaklarım sağır olmuş, ne dediğini dudaklarını okuyarak anlayacaktım. ”Olabilir , neden olmasın?”diye karşılık verdiğinde ağzıma götürdüğüm bardaktan üzerime dökmüştüm içkimi.

Hesabı masaya bırakıp bir taksi çevirdim. Kapısını açtım, bindi ve arkasından ben de bindim. Taksici nereye gideceğimizi sorduğunda evimin adresini verdim. Eve vardık fakat anahtarlarımı bulamıyordum. ”Anahtarlarım yok” diyip güldüm, çantasının fermuarını açtı, anahtarları çıkardı. İçeriye girdik ve sevişmeye başladık. Dünyada değildik sanki.

Sabah olduğunda kollarımdaydı. O benim karımdı. Bir hafta önce ayrılma kararı almış, evden gitmiştim. Ve dün gece aynı barda, küçük bir tesadüf sonucu karşılaşmıştık… Tesadüflere inanmayışım sabah uyanıp onu tekrar kollarımda gördüğümde bitmişti…

İlgili Terimler :
Yazar Hakkında

Yazar : Buğra AKSOY

Yazar Hakkında : Yazmak insanın öfkesini, üzüntüsünü, mutluluğunu anlatmanın en iyi yoludur. Satırlar insanlardan çok daha iyi dinleyicidirler.

Yazarın Tüm Yazıları İçin Tıklayınız

Yorumlar
İsminiz
E-Posta Adresiniz
Yorumunuz

Üç Artı Bir Tv
  • Twitter@aksiyazar

  • FriendFeed@aksiyazar

  • instagram@aksiyazar

  • Son Yapılan Yorumlar

    Ayakkabı Seçerken Nelere Dikkat Etmeli için beşevler çilingir diyorki;

    topuklu ayakkabı giyemiyorum ...nasıl giyebilirim

    Contorium Bilmecesi için Burak diyorki;

    Mondros değil Honduras

    Türkçe'nin Zenginliği için ege diyorki;

    İngilizcedeki son ek sayisi 678 Turkcedeki 100 İngilizcedeki on ek sayisi 1000in ustunde Turkcede yok Perfect zamanlarinin turkce karsiligi y