Zaman

Tanıdığım tanımadığım okuduğum, gözüme çarpan konu başlıkları dahil herkesin ucundan kıyısından zamanla mutlaka bir problemi var. İnsanlar zamanı sevmiyor. Kimileri geçip gittiği hızı eleştiriyor, kimileri bekledikleri şeyin vakti gelmediği için yavaş geçen zamanı.

Yaşlılar gençliklerini alıp götüdüğü için öfkeli, çocuklar kendilerine verilen vaatler için çok zaman olduğundan şikayetçi. Kısa zaman memnun edemiyor kimseyi.Mutlu olan hızlı geçtiğini düşünüyor sevdiğinin yanında zamanın.Mutsuza geçirdiği dakikalar bile azap gibi geliyor. “Zamanı geriye alabilseydim eğer” cümleleri havada asılı daima. Oysa farkında değil kimse. Zaman senin en büyük öğretmenin.Onunla öğreniyorsun sabretmeyi, mutluluğunun değerini bilmeyi, mutsuzlukların eninde sonunda biteceğini. Aynı zamanda şevkatli de zaman tıpkı annen gibi hayatın getirdiği, yaşadığın belki de yaşattığın tüm kötülükleri unutturabilme gücü var bir kere.

Sen istesen de istemesen de geçip gidiyor zaman. Kendi hızında aslında hep aynı. Ruh halin belirliyor hızlı ya da yavaş olduğu anları.Sense insansın kendinde asla aramadığın için suçu zamana yükleyiveriyorsun tüm sebeplerini. Kah yanlış zaman cümlelerinle kah biraz zamanım daha olsaydılarınla. Zaman hep aynı zaman.Doğru zaman yanlış zaman diye birşey yok bence en doğrusu akışına bırakmak zira ne kadar çabalarsan çabala değiştirebileceğin bir şey değil. Şu anın kıymetini bilmekle başla şu anın sana getirdiği mutluluğu, mutsuzluğu, heyecanı ya da huzuru getirdiği yaşattığı her neyse onun kıymetini bilmekle başla.Güven bana gerisi geliyor sonra..

Yazar: DepresifModanna

1985 yılının mayıs ayında türk kadın profiline tepki olarak doğdum, gururluyum.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir